Στο 5ο επεισόδιο, η ιστορία του Νέου Ελληνισμού από τον 13ο έως τον 19ο αιώνα περιλαμβάνει την επανάσταση των ζηλωτών στη Θεσσαλονίκη, τις αιρέσεις των βογομίλων και των παυλικιανών, καθώς και την άνοδο των Οθωμανών. Η μάχη του Κοσσυφοπεδίου το 1389 καθόρισε τη μοίρα των Σέρβων και την κυριαρχία των Οθωμανών στα Βαλκάνια.

Κορυφαία Σημεία
Η Θεσσαλονίκη υπήρξε σημαντική πόλη του Βυζαντίου και το 1341-42 έγινε έδρα των Ζηλωτών που επαναστάτησαν ενάντια στην εξουσία. Αυτή η επανάσταση οδήγησε σε βίαιες συγκρούσεις και κοινωνική αναταραχή στην πόλη.
Η αίρεση των βογομίλων αναπτύχθηκε στο βυζάντιο και επηρεάστηκε από προηγούμενες αιρέσεις. Πίστευαν στην ανισότητα πλούτου και την απόρριψη ιεραρχίας και μυστήριων.
Οι βογόμιλοι στο Βυζάντιο ήταν μια ισχυρή αντιεξουσιαστική δύναμη, προκαλώντας αβεβαιότητα στις πολιτικές και θρησκευτικές αρχές. Επικράτησαν σε μια περίοδο πολιτικής αποσταθεροποίησης και διχασμού.
Η πολιορκία μιας πόλης για 25 χρόνια στην παγκόσμια ιστορία είναι σπάνια και αποκαλύπτει τις στρατηγικές αντιπαλότητες ανάμεσα στους Βενετούς και τους Γενουάτες. Οι Οθωμανοί είχαν να αντιμετωπίσουν σφοδρούς αντιπάλους και στρατηγικές συμμαχίες.
Η Αδριανούπολη ήταν η πιο σημαντική πόλη της Θράκης και η πρώτη πρωτεύουσα των Οθωμανών στην Ευρώπη. Είχε στρατηγική σημασία και αναπτύχθηκε σημαντικά κατά την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Η αδελφοκτονία στους σουλτάνους ήταν μια σφοδρή πραγματικότητα για την Οθωμανική Αυτοκρατορία, με σκοπό την αποφυγή εμφυλίων πολέμων. Η διαδοχή του θρόνου συνεπαγόταν συχνά καταστροφικές ενέργειες μεταξύ των αδελφών.
Η μάχη του Κοσσυφοπεδίου το 1389 ήταν κρίσιμη για την κυριαρχία των Οθωμανών στα Βαλκάνια. Οι Σέρβοι ηττήθηκαν και έγιναν φόρου υποτελείς στους Οθωμανούς.
Ο βαγιαζήτ, ηγέτης της οθωμανικής στρατιάς, αιχμαλωτίστηκε και βασανίστηκε, γεγονός που οδήγησε σε μια περίοδο εμφυλίων πολέμων στην οθωμανική αυτοκρατορία.
Η σύνοδος της Φεράρας-Φλωρεντίας το 1439 υπήρξε μια σημαντική προσπάθεια για την ένωση των εκκλησιών. Παρά την επιτυχία, η ένωση αντιμετώπισε σφοδρές αντιδράσεις από την ανατολική πλευρά.

Στο 4ο επεισόδιο, η ιστορία του Νέου Ελληνισμού από τον 13ο έως τον 19ο αιώνα εξετάζει την πτώση της Κωνσταντινούπολης, την άνοδο των Οθωμανών και την εσωτερική διαμάχη στο Βυζάντιο. Οι Παλαιολόγοι προσπαθούν να ενώσουν τις εκκλησίες για στήριξη, ενώ οι Ανθενωτικοί ενισχύουν την κοινωνική αναταραχή και τον εμφύλιο πόλεμο.

Κορυφαία Σημεία
Η κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς το 1453 ήταν αποτέλεσμα στρατηγικών σχεδιασμών και ισχυρών αμυντικών τειχών. Η πόλη υπήρξε ανίκητη λόγω της υπεροχής της σε στρατηγική και τεχνολογία.
Η αυτοκρατορία των Παλαιολόγων αντιμετώπισε σοβαρές προκλήσεις κατά την τελευταία περίοδο του Βυζαντίου. Οι περιορισμένοι πόροι και η παρακμή δημιούργησαν ένα κλίμα αβεβαιότητας και αμφισβήτησης.
Το Βυζάντιο βίωσε σοβαρές προκλήσεις κατά τη διάρκεια του 1280, με την ανάγκη για ενότητα μεταξύ των Ορθόδοξων και Καθολικών εκκλησιών. Η δυναστεία των Παλαιολόγων πίστευε ότι αυτή η ένωση θα μπορούσε να εξασφαλίσει υποστήριξη από τη Δυτική Ευρώπη.
Η κοινωνία του Βυζαντίου κατά την παραμονή της πτώσης της Κωνσταντινούπολης ήταν διχασμένη, με έντονες εσωτερικές συγκρούσεις και έλλειψη ενότητας. Η απουσία εξωτερικού εχθρού ενίσχυσε τον κατακερματισμό της.
Οι Οθωμανοί, με στρατηγική και σωφροσύνη, κατάφεραν να επεκτείνουν την αυτοκρατορία τους μέσω σταδιακής κατάκτησης και διοικητικής οργάνωσης. Η Νίκαια, κεντρικό σημείο, ήταν κρίσιμη για την είσοδο στην Ευρώπη.
Η συμμετοχή των ηγετών στις μάχες είναι κρίσιμη, καθώς η απουσία τους μπορεί να οδηγήσει σε βαρύτατες ήττες. Οι Οθωμανοί σουλτάνοι συμμετείχαν ενεργά για να ενισχύσουν τη στρατηγική τους.
Η αντίθεση ανάμεσα στους ενωτικούς και τους ανθενωτικούς στην αυτοκρατορία ήταν έντονη, επηρεάζοντας την πολιτική και θρησκευτική ζωή της εποχής. Οι συγκρούσεις αυτές οδήγησαν σε έναν μακρύ εμφύλιο πόλεμο.
Η οικογένεια των Καντακουζηνών επηρεάζει σημαντικά την πολιτική σκηνή του Βυζαντίου, καλώντας τον Ορχάν για βοήθεια. Αυτή η επιλογή τους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα και ενισχύει τη λαϊκή υποστήριξη.
Η Σερβία κατά τον 14ο αιώνα αποτέλεσε τη μεγαλύτερη δύναμη στα Βαλκάνια, με τον Στέφανο Ντουάν να επεκτείνει το βασίλειό του. Παρά τις προσπάθειές τους, οι Σέρβοι δεν μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν τους Οθωμανούς αποτελεσματικά.