Σε Ελεύθερη Πτώση οι Μετοχές των Εταιρειών που Ανέπτυξαν Εμβόλια για τον Κορωνοϊό
Στο μεταξύ η κυβέρνηση της Αυστραλίας παρήγγειλε 10 δόσεις ανά πολίτη σε κόστος $8 Δις
Συγκεκριμένα παρήγγειλε 264,300,000 δόσεις με πληθυσμό 26,473,055.
Αυτή τη στιγμή οι δόσεις που στοκάρονται είναι ανυπολόγιστες.
Ο Έλληνας στην αρχαία Ελληνική μυθολογία, ήταν ο γενάρχης των Ελλήνων, γιος του Δευκαλίωνα και της Πύρρας, σύζυγος της νύμφης Ορσηίδας και εγγονός του Προμηθέα.Παιδιά του ήταν ο Αίολος, ο Δώρος και ο Ξούθος, στους οποίους διένειμε την περιοχή κάτω από τον Όλυμπο: τη Θεσσαλία την έδωσε στον Αίολο (γενάρχη των Αιολέων), τη Στερεά Ελλάδα στο Δώρο (γενάρχη των Δωριέων) και την Πελοπόννησο στο Ξούθο (πατέρα των γεναρχών των Ιώνων και των Αχαιών).
Τα παιδιά του έγιναν γενάρχες των τεσσάρων φυλών της Ελλάδας (Αιολέων, Αχαιών, Δωριέων και Ιώνων), ενώ ο ίδιος έγινε γενάρχης όλων των Ελλήνων, που πήραν το όνομά τους απ’ αυτόν. Αξιοσημείωτο είναι ότι προηγουμένως ονομάζονταν Γραικοί, ονομασία που – μέσω του λατινικού Graecus – επέζησε σε όλες τις λατινογενείς ακόμη και τευτονικές γλώσσες.
Ο Θουκυδίδης αποδέχεται τον Έλληνα ως ιστορικό πρόσωπο που έζησε και έδρασε σε εποχές πολύ παλαιότερες του Τρωικού Πολέμου, ενώ ο Όμηρος δεν τον αναφέρει, αλλά ονομάζει «Έλληνες» τους κατοίκους της Φθίας της Θεσσαλίας (Μυρμιδόνες).
Κατά μια παράδοση, στην πόλη Μελίτεια της Φθιώτιδας υπήρχε άγαλμα του Έλληνα. Το όνομα του Έλληνα έφερε και ο γιος του Φθίου, τρισέγγονος του Έλληνα και εγγονός του Αχαιού. Μερικοί αποδίδουν στον Έλληνα την πατρότητα της Ξενοπάτρας.
Ο Δώρος, πατέρας του Τέκταμου, του Αιγίμιου και της Ιφθίμης, είχε σαν πρώτη διαμονή τη Θεσσαλική Φθία, από την οποία εξορμούσε· αργότερα, εγκαταστάθηκε με τους οπαδούς του στην Ισταιώτιδα, που ονομάστηκε προς τιμήν του Δωρίδα. Ο Αιγίμιος, νομοθέτης και βασιλιάς των Δωριέων, σώθηκε από τον Ηρακλή κατά τον πόλεμο με τους Λαπήθους.
Ως ανταμοιβή, βοήθησε τα παιδιά του Ηρακλή να επιστρέψουν στην Πελοπόννησο. Ο Τέκταμος, κατά τη μυθολογία, έφυγε από τη Θεσσαλία μαζί με τους Πελασγούς και εγκαταστάθηκε στην Κρήτη, όπου βασίλεψε και εκεί νυμφεύτηκε την κόρη του Κρηθέα, μαζί με την οποία απόκτησε τον Αστέριο ή Αστερίωνα, μετέπειτα σύζυγο της Ευρώπης, αδελφής του Κάδμου.
Ο Ξούθος νυμφεύτηκε την Κρέουσα, κόρη του Ερεχθέα και της Πραξιθέας, κόρης του Κηφισού, από την οποία απέκτησε τον Ίωνα και τον Αχαιό. Ο Αχαιός πρέπει να έζησε γύρω στα 3000 π.Χ, ενώ η Κρέουσα, κόρη του Ερεχθέα, βασιλιά της Αττικής, ήταν από τις ομορφότερες γυναίκες που είχαν γεννηθεί ποτέ στη γη.
Ο Ερεχθέας ήταν μυθικός βασιλιάς της Αθήνας και επώνυμος γενάρχης της Ερεχθηίδας φυλής της Αθήνας (στην οποία συμπεριλαμβάνονταν οι Επωνυμείδες, οι Θηυμακείδες και οι Λαμπτρείδες), γιος της Γης και του Ηφαίστου.
Η γέννησή του έγινε με τον εξής παράξενο τρόπο: μια μέρα η θεά Αθηνά πήγε στο μεταλλουργείο του Ηφαίστου για να παραγγείλει νέα όπλα. Βλέποντάς την, ο Ήφαιστος ένιωσε σφοδρή επιθυμία, αλλά η Αθηνά, επιθυμώντας να παραμείνει άσπιλη και παρθένα, έφυγε. Ο Ήφαιστος την έτρεξε από πίσω και ήρθε πολύ κοντά της, παρόλο που δεν κατόρθωσε να την αρπάξει.
Ο Ήφαιστος, έχοντας πολύ «δυνατή» στύση, εκσπερμάτωσε πάνω στα πόδια της. Η θεά, αηδιασμένη, καθάρισε το πόδι της με μια τούφα μαλλιού και την έριξε στο έδαφος. Η μητέρα Γαία, γόνιμη όπως πάντα, γονιμοποίησε το μαλλί με το σπέρμα του Ήφαιστου και γέννησε τον Ερεχθέα.
Το ίδιο του το όνομα προέρχεται από το «έριον» (μαλλί) και «χθων (έδαφος). Τον αγαπούσε η θεά Αθηνά πολύ, ακριβώς γιατί ήταν η μόνη φορά που ήρθε τόσο κοντά στη σεξουαλική επαφή, όντας σεμνότυφη.
Η αρχή της βασιλείας του στην Αθήνα συνδέεται με εποχή λιμού λόγω έλλειψης τροφών, κατά την οποία ο Ερεχθέας έφερε σιτάρι και έσωσε τους κατοίκους.
Από αυτόν ονομάστηκαν οι κάτοικοι της Αθήνας Αθηναίοι (προηγουμένως ονομάζονταν Κεκροπίδες), ενώ ίδρυσε τα Μυστήρια στην Ελευσίνα και οργάνωσε πολλούς τομείς λατρείας των Αθηναίων, καθιέρωσε τα Αθήναια (τα οποία ο Θησέας μετονόμασε σε Παναθήναια) και πολλά άλλα.
Κατά την παράδοση, έλαβε μέρος στην εκστρατεία του Διόνυσου, κατά των βαρβάρων ενώ στα χρόνια του διαξάγηκε ο γνωστός αγώνας μεταξύ Αθηνάς και Ποσειδώνα για την κηδεμονία της πόλης. Προς τιμήν του το Ερεχθείο ονομάστηκε έτσι. Αδελφός του Ερεχθέα ήταν ο Βούτης, που μετείχε στην Αργοναυτική Εκστρατεία και, αργότερα, νυμφεύτηκε τη Χθόνια, κόρη του αδελφού του και έγινε γενάρχης του ιερατικού γένους των Βουτάδων.
Η Ιλίου Πέρσις, ένα από τα χαμένα έπη του τρωικού κύκλου, περιέγραφε την άλωση και καταστροφή της Τροίας από τους Αχαιούς. Ως δημιουργός του φερόταν ο ποιητής του 8ου π.Χ. αιώνα Αρκτίνος ο Μιλήσιος, πιθανολογούμενος συγγραφέας επίσης της Αιθιοπίδος και της Τιτανομαχίας.
Σύμφωνα με τον Πρόκλο, τον συγγραφέα της Γραμματικής Χρηστομάθειας, η Ιλίου Πέρσις αποτελούσε συνέχεια της Αιθιοπίδος και της Μικράς Ιλιάδος και περιελάμβανε δύο βιβλία. Σύγχρονοι όμως ερευνητές πιστεύουν ότι στην πραγματικότητα το έπος του Αρκτίνου πρέπει να ήταν αρκετά μεγαλύτερο – άλλωστε ο Πρόκλος δεν είχε άμεση πρόσβαση στο αρχικό κείμενο του ποιήματος (που στην εποχή του ήταν ήδη χαμένο), αλλά αντλούσε τις πληροφορίες του μόνον από επιτομές και σχόλια προγενεστέρων του.
Περιεχόμενο της Ιλίου Πέρσεως
Σύμφωνα πάντα με την Χρηστομάθεια του Πρόκλου, η Ιλίου Πέρσις πραγματευόταν τα εξής επεισόδια:
Οι Τρώες βλέποντας άδειο το στρατόπεδο των Αχαιών, εξέρχονταν από τα τείχη και εύρισκαν τον Δούρειο ίππο. Ακολουθούσε σύσκεψη στην οποία αποφασιζόταν τελικά η μεταφορά του μέσα στην πόλη παρά τις προειδοποιήσεις της Κασσάνδρας και τις αντιρρήσεις του Λαοκόωντος. Δυο πελώρια φίδια έβγαιναν τότε από την θάλασσα, έπνιγαν το Λαοκόωντα και έναν από τους γιούς του και κατέφευγαν στον ναό της Αθηνάς.
Ο Αινείας εκλαμβάνοντας το γεγονός ως σημάδι των θεών και προαισθανόμενος τον επικείμενο όλεθρο κατέφευγε με τους δικούς του στην Ίδη. Οι υπόλοιποι Τρώες έφερναν τον Δούρειο Ίππο μέσα στην Τροία και με απόφαση του Πριάμου γιόρταζαν το δήθεν τέλος του πολέμου.
Οι παραμονεύοντες πίσω από την Τένεδο Αχαιοί ειδοποιούνταν με πυρσούς από τον Σίνωνα, τον κατάσκοπο που είχαν αφήσει πίσω τους, επέστρεφαν αιφνιδιαστικά και μαζί με τους κρυμμένους μέσα στην κοιλιά του Δούρειου ίππου συμπολεμιστές τους καταλάμβαναν εύκολα την πόλη. Ακολουθούσε η σφαγή των Τρώων και το ξεκλήρισμα της γενιάς του Πριάμου.
Ο νεαρός Νεοπτόλεμος σκότωνε τον γέροντα Πρίαμο πάνω στο βωμό του Ερκείου Διός και έσερνε σκλάβα του την Ανδρομάχη. Ο Αίας ο Λοκρός γκρέμιζε το άγαλμα της Αθηνάς στην προσπάθεια του ν’ αρπάξει την Κασσάνδρα που είχε απελπισμένα γαντζωθεί σ’ αυτό. Ο Οδυσσεύς σκότωνε τον μικρό Αστυάνακτα, ρίχνοντας τον από το τείχη της πόλης και η Πολυξένη σφαγιαζόταν πάνω στον τάφο του Αχιλλέως.
Ο Μενέλαος κατακρεουργούσε τον Δηίφοβο, άνδρα της Ελένης μετά τον θάνατο του Πάριδος, συμφιλιωνόταν με την ίδια και την οδηγούσε στα πλοία. Ο Δημοφών και ο Ακάμας, οι γιοί του Θησέως, εύρισκαν την γιαγιά τους την Αίθρα (που είχε αναγκασθεί να ακολουθήσει την Ελένη στην Τροία) και την έπαιρναν πίσω μαζί τους. Οι Αχαιοί μοιράζονταν τα λάφυρα και τις γυναίκες των Τρώων, πυρπολούσαν την πόλη και αναχωρούσαν.
Οι θεοί όμως, εξοργισμένοι με τις τόσες ιεροσυλίες και ακρότητες, αποφάσιζαν να τους τιμωρήσουν. Θα τους αφάνιζαν κατά την επιστροφή τους στην πατρίδα – περιπέτειες όμως που θα διηγιόταν το επόμενο έπος του τρωικού κύκλου, οι Νόστοι.
Τα διασωθέντα αποσπάσματα και η επιρροή της Ιλίου Πέρσεως στους μεταγενέστερους ποιητές
Από την Ιλίου Πέρσιν διασώθηκε μια δωδεκάδα μόνο στίχων, στους οποίους αναφέρονται ο αρχηγός των Αθηναίων στον τρωικό πόλεμο Μενεσθεύς και οι γιατροί Μαχάων και Ποδαλείριος (που όμως εδώ αποκαλούνται γιοί του Εννοσίγαιου – δηλαδή του σείστη της γής, του Ποσειδώνα – και όχι του Ασκληπιού, όπως στον Όμηρο).
Στην αρχαιότητα πάντως η Ιλίου Πέρσις επηρέασε αρκετούς ποιητές και καλλιτέχνες. Τον 6ο π.Χ. αιώνα ήδη ο λυρικός ποιητής Στησίχορος έγραψε ένα ομότιτλο ποίημα, το οποίο αναφέρεται μαζί με την Αιθιοπίδα και σε έναν από τους Ιλιακούς πίνακες που εικονογραφούν την καταστροφή της Τροίας. Αλλά και ο ποιητής Λέσχης, σύμφωνα με τον Παυσανία, έγραψε μια Ιλίου Πέρσιν, ενώ ο Αριστοτέλης στην Ποιητική του αναφέρει την ύπαρξη και μιας ομότιτλης τραγωδίας.
Αργότερα ο Βιργίλιος χρησιμοποίησε το έπος του Αρκτίνου για να γράψει το δεύτερο βιβλίο της Αινειάδος, βάζοντας τον Αινεία να διηγηθεί με παραστατικό τρόπο τον αφανισμό της Τροίας στη βασίλισσα της Καρχηδόνας Διδώ. Αλλά και ο Κόιντος Σμυρναίος, ποιητής του 4ου μ.Χ. αιώνα, βάσισε ένα μέρος του επικού του ποιήματος (Τα μεθ΄ Όμηρον) στην Ιλίου Πέρσιν, όπως επίσης και ο κατά τι μεταγενέστερος του Τριφιόδωρος ο Αιγύπτιος, συγγραφέας ενός μικρού έπους με τίτλο Ιλίου άλωσις.
“We’re now almost a third year into the rollout of the vaccines. Most people haven’t taken a shot recently, and yet people are still dying,
“So, that means the spike protein is probably causing ongoing damage that could be accumulating long-term.”
Dr. Makis recommends some sort of detox plan. Here’s a number of substances that can help:
• Nattokinase (part of Spike Support Formula)
• Bromelain
• Curcumin
• TWC’s Spike Support Formula
• Quercetin
• Dandelion root
• Nigella sativa (part of Spike Support Formula)
• Olive leaf extract
• NAC (N-acetylcysteine)
Έκρηξη της αγοράς software Τεχνητής Νοημοσύνης αναμένεται τα επόμενα χρόνια, με την IDC να προβλέπει ότι η παγκόσμια αγορά λογισμικού AI θα αυξηθεί από τα $64 δισ. το 2022 σε σχεδόν $251 δισ. το 2027. Η αύξηση αυτή ισοδυναμεί με μέσο σύνθετο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης (CAGR) 31,4%. Η πρόβλεψη για το λογισμικό με επίκεντρο την τεχνητή νοημοσύνη περιλαμβάνει πλατφόρμες τεχνητής νοημοσύνης, εφαρμογές ΑΙ, λογισμικό υποδομής συστήματος AI (SIS) και λογισμικό Ανάπτυξης και Ανάπτυξης Εφαρμογών AI (AD&D), εξαιρουμένων των πλατφορμών τεχνητής νοημοσύνης.
Ωστόσο, δεν περιλαμβάνει πλατφόρμες και εφαρμογές Generative AI, για τις οποίες η IDC προέβλεψε πρόσφατα ότι θα αποφέρουν έσοδα $28,3 δισ. το 2027, τοποθετώντας συνολικά τα έσοδα του κλάδου στα $271 δισ.
Σύμφωνα με την IDC, τους επόμενους 12 μήνες, περίπου το ένα τρίτο των εταιρειών απαντά ότι θα προτιμήσει να αγοράσει λογισμικό τεχνητής νοημοσύνης από έναν προμηθευτή ή να χρησιμοποιήσει εσωτερική υποστήριξη μαζί με λογισμικό τεχνητής νοημοσύνης, που παρέχεται από τον προμηθευτή για συγκεκριμένες περιπτώσεις χρήσης ή τομείς εφαρμογής.
«Αυτό υποδηλώνει μια αυξανόμενη ζήτηση για λύσεις τεχνητής νοημοσύνης και υπογραμμίζει την ανάγκη για προσαρμοσμένες προσεγγίσεις με βάση τις ατομικές επιχειρηματικές απαιτήσεις», σχολιάζει η εταιρεία.
Σύμφωνα με την ανάλυση της εταιρείας, το AI Applications είναι αυτήν τη στιγμή η μεγαλύτερη κατηγορία λογισμικού τεχνητής νοημοσύνης, αντιπροσωπεύοντας περίπου το ένα τρίτο των συνολικών εσόδων της αγοράς το 2023. Η κατηγορία περιλαμβάνει τη συνεργασία, τη ροή εργασιών και τη διαχείριση περιεχομένου, τη διαχείριση εταιρικών πόρων (ERM), τη διαχείριση αλυσίδας εφοδιασμού, την παραγωγή και τις λειτουργίες, τη μηχανική και εφαρμογές διαχείρισης σχέσεων με πελάτες (CRM).
Η αύξηση των εσόδων στην κατηγορία Εφαρμογές AI θα ακολουθήσει τη συνολική αγορά με πενταετή CAGR 21,1%.
Η δεύτερη μεγαλύτερη κατηγορία όσον αφορά τα έσοδα του 2023 είναι οι Πλατφόρμες Τεχνητής Νοημοσύνης. Με τον δεύτερο ταχύτερο ρυθμό ανάπτυξης κατά την περίοδο πρόβλεψης 2023-2027 (35,8% CAGR), οι πλατφόρμες AI θα είναι η ισχυρότερη κατηγορία εσόδων για το μεγαλύτερο μέρος της πρόβλεψης.
Οι δύο μικρότερες κατηγορίες – AI Systems Infrastructure Software (AI SIS) και AI Application Development and Deployment (AI AD&D) – θα αυξήσουν τα έσοδα ταχύτερα από τη συνολική αγορά με πενταετή CAGR 32,6% και 38,7%, αντίστοιχα. (πηγή ΣΕΠΕ)
www.symboulos.gr
Όταν το παρελθόν τείνει να περιοριστεί στα βασικά, είναι σημαντικό να θυμόμαστε αυτά που πολλοί ξεχνούν…
ΜΙΝΩΑΣ: Υιός του Δία και της Ευρώπης. Αδελφός του Ραδαμάνθυ και του Σαρπηδόνα. Διαδέχτηκε τον βασιλιά της Κρήτης τον Αστερίωνα. Απέκτησε μεγάλη φήμη σαν σοφός βασιλιάς, δίκαιος και για την επιβολή των νόμων που παρελάμβανε (κάθε 9 χρόνια στο βουνό Ίδη) από τον ίδιο τον Δία.
ΕΡΙΧΘΟΝΙΟΣ: Γεννήθηκε από το σπέρμα του Ήφαιστου που έπεσε πάνω στον μηρό της Αθηνάς η οποία το σκούπισε με τα μαλλιά της και μετά το το έριξε στην γη, από την οποία σε κανονικό χρονικό διάστημα βγήκε ο Εριχθόνιος.
ΜΑΚΕΔΝΟΣ: (γενάρχης των Μακεδόνων. Μακεδνός= ευμήκης, ψηλός, μακρής) Υιός του Διός και της Αιθρίας, κόρης του Δευκαλίωνος.
ΕΛΛΗΝΑΣ: Υιός του Δευκαλίωνα και της Πύρρας. Είχε τρεις υιούς, τον Αίολο, τον Δώρο και τον Ξούθο.
ΚΕΚΡΟΠΑΣ: Υιός της Γαίας. Ο πρώτος αυτόχθων βασιλιάς της Αττικής, ήρωας και πρόγονος των Αθηναίων.
ΩΓΥΓΟΣ (ή ΩΓΥΓΗΣ): Ο πρώτος βασιλιάς και πατέρας της ανθρωπότητας. Στα χρόνια του έγινε ο πρώτος μεγάλος κατακλυσμός που φέρει το όνομά του.
ΠΕΛΑΣΓΟΣ: (Ο γενάρχης των Πελασγών, του αρχαιότερου λαού της Ελλάδας) Κατά μία παράδοση είναι υιός του Δία και της Νιόβης, πρώτος βασιλιάς της Αρκαδίας, κατά μία άλλη είναι βασιλιάς του Αργους και κατά την τρίτη υιός του Ποσειδώνα, αδελφός του Αχαιού και του Φθίου. Ο Πελασγός κατά τον Αρκαδικό μύθο που αναφέρει ο Απολλώνιος ο Ρόδιος “ανεδύθη από την γη” και έγινε γενάρχης των ανθρώπων “πριν από την εμφάνιση της Σελήνης”. Γι’ αυτό οι Αρκάδες εθεωρούντο “Προσέληνοι” ή Προσεληναίοι*
ΑΙΓΥΠΤΟΣ: Υιός του Βήλου και της Αγχινόης. Δίδυμος αδελφός του Δαναού και ενώ ο αδελφός του πήρε στο μερίδιό του την Λιβύη, αυτός πήρε την Αίγυπτο.
*Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, βάσει των αστρονομικών δεδομένων που αναφέρει ο Νόνος (Α 176-197, Β654-659), η Σελήνη έγινε δορυφόρος της γης το 26.147 π.Χ..
Το ξίδι είναι όξινο υγρό που προέρχεται από τη ζύμωση της αιθανόλης του κρασιού σε αιθανικό οξύ μετά από χρόνια με τη βοήθεια κάποιων βακτηρίων
Το ξίδι ή ξύδι δεν είναι μόνο για να νοστιμίζεις φαγητά. Ξέρετε πως έχετε ένα φάρμακο στην κουζίνα σας; Το ξίδι είναι φθηνό και είναι αυτό που θα το βάλετε στη σαλάτα σας, για να της δώσει μια ωραία γεύση, ταυτόχρονα όμως μπορεί να σας προστατεύει από τις καρδιακές παθήσεις και τον καρκίνο, ακόμη και να σας βοηθήσει να διατηρήσετε λαμπερή την επιδερμίδα σας και να λειτουργήσει ως αντιγηραντικό.
Το ξίδι είναι όξινο υγρό που προέρχεται από τη ζύμωση της αιθανόλης του κρασιού σε αιθανικό οξύ, μετά από χρόνια, χωρίς την προσθήκη ζάχαρης και με τη βοήθεια κάποιων χρήσιμων βακτηρίων.
Υπάρχουν διάφορα είδη ξιδιού, όπως το βαλσάμικο, το κόκκινο και το άσπρο. Το ξίδι φτιάχνεται κυρίως από κρασί, αλλά μπορεί και να φτιαχτεί και από φρούτα όπως μήλα, ντομάτα και καρύδα, από όσπρια όπως ρύζι και από μπίρα. Τα ξίδια που προέρχονται από χυμούς σταφυλιών και μήλων είναι τα πιο εύγευστα. Το μηλόξιδο είναι το πιο πολύτιμο.
Και ετοιμολογία «ΞΙΔΙ» ἢ «ΞΥΔΙ»; η λέξη βγαίνει από το οξίδιον υποκοριστικό της λέξης όξος (δὲν παράγεται ἀπὸ τὸ «ὀξύς»)
Το ξίδι δεν έχει μόνο αυτήν την υπέροχη γεύση μαζί με μια σαλάτα και δεν δίνει μόνο λάμψη στα υαλικά σας, αλλά είναι επίσης μια αποθήκη σημαντικών βιταμινών, ανόργανων ουσιών, απαραίτητων αμινοξέων και ενζύμων και έχει μια σειρά από εκπληκτικές θεραπευτικές δυνατότητες .
Η χρήση του ξιδιού για την αποτοξίνωση του οργανισμού χρονολογείται από την εποχή του Ιπποκράτη, ο οποίος συνέστησε μηλόξιδο για τη θεραπεία των πόνων στις αρθρώσεις, στα πεπτικά προβλήματα και τις αιματολογικές διαταραχές. Το μηλόξιδο καταστρέφει τα επιβλαβή για το πεπτικό σύστημα βακτήρια, δημιουργώντας πιο αποτελεσματική πέψη και εξάλειψη των αποβλήτων. Επίσης, βοηθά στη διάλυση του λίπους γεγονός που βελτιώνει τη λειτουργία του ήπατος και των νεφρών που έχουν ως κύρια αποστολή να αποτοξινώνουν το σώμα
Το ξίδι συνιστά μια αποτελεσματική θεραπεία για μια σειρά από ασθένειες που προκαλούν χρόνιο πόνο. Εκείνοι που χρησιμοποιούν συχνά ξίδι ή μηλόξιδο στη διατροφή τους, έχουν αναφέρει ανακούφιση από ημικρανίες, ουρική αρθρίτιδα, χρόνια κόπωση και ρευματοειδή αρθρίτιδα.
Οι 18 πιο θεραπευτικές χρήσεις του ξιδιού είναι:
1. Επούλωση εγκαυμάτων. Για την ελαχιστοποίηση της φλεγμονής και του οιδήματος, εφαρμόζουμε μηλόξιδο κατ ‘ευθείαν από το μπουκάλι στα εγκαύματα. Ανακουφίζει τον πόνο και το τσούξιμο και προλαμβάνει τις φουσκάλες.
2. Απελευθερώνει την αναπνοή. Αν έχει βουλώσει η μύτη, βράσε νερό με ξίδι και κάνε εισπνοές των υδρατμών. Βράστε σε μια κατσαρόλα με νερό αρκετές κουταλιές της σούπας μηλόξιδο και εισπνεύστε τον ατμό.
3. Διώχνει τον πονοκέφαλο. Βρέξτε ένα πανί με ξίδι, και τοποθετήστε το σαν κομπρέσα στο μέτωπό σας και ξαπλώστε. Για την ημικρανία, αναμείξτε ίσα μέρη ξίδι και νερό σε μια κατσαρόλα και αφήστε να πάρει μία βράση. Γείρετε το κεφάλι σας πάνω από τη λεκάνη και εισπνεύστε 75 αναπνοές.
4. Απαλύνει τον πονόλαιμο. Κάντε γαργάρες με ένα διάλυμα από ζεστό νερό και ξίδι 50-50.
5. Ανακουφίζει από τα ηλιακά εγκαύματα: Εφαρμόστε κρύο ξίδι στο δέρμα για να ανακουφιστείτε από τον πόνο και να προλάβετε τις φουσκάλες, έχει αντισηπτικές ιδιότητες. (Οι έγκυες γυναίκες πρέπει να το αποφύγουν.)
6. Σταματά τον λόξιγκα. Πιείτε ένα ποτήρι ζεστό νερό, με ένα κουταλάκι του γλυκού ξίδι.
7. Επουλώνει τα τσιμπήματα εντόμων: Κάντε μια πάστα από ξίδι και καλαμποκάλευρο και να την εφαρμόσετε άμεσα σε τσιμπήματα εντόμων ή τσιμπήματα σφήκας, ΟΧΙ όμως σε τσιμπήματα μέλισσας. Στο τσίμπημα της σφήκας το δηλητήριο είναι αλκαλικό και με το ξίδι (όξινο) εξουδετερώνεται.
8. Ανακουφίζει τα πόδια. Ξεπλύνετε καλά τα πόδια αρκετές φορές την ημέρα με ξίδι μήλου μηλίτη. Το οξύ περιεχόμενο του ξιδιού βοηθά να σταματήσει η ανάπτυξη μυκήτων και ανακουφίζει από τον κνησμό.
9. Καταπολεμά τις νυχτερινές εφιδρώσεις. Για νυχτερινές εφιδρώσεις κατά την εμμηνόπαυση, ή για εφίδρωση που προκαλείται από τη γρίπη, σφουγγίστε την επιδερμίδα σας με ξίδι μήλου μηλίτη πριν πάτε για ύπνο.
10. Καταπολεμά την πρωινή αδιαθεσία. Πίνοντας ένα ποτήρι νερό που περιέχει ένα κουταλάκι του γλυκού ξίδι μήλου μηλίτη, το πρωί, θα ανακουφιστείτε από την πρώιμη ναυτία της εγκυμοσύνης, και είναι ασφαλές για το μωρό.
11. Κάνει καλό στους μυϊκούς πόνους. Μια κουταλιά της σούπας ξίδι κι ένα ποτήρι νερό μειώνει τους μυϊκούς πόνους και την κόπωση, χάρη στα αμινοξέα και τα οξέα του καλίου.
12. Βοηθά στις κράμπες. Οι άνθρωποι που είναι επιρρεπείς στις μυϊκές κράμπες, μπορεί να θεραπεύσουν εύκολα τον πόνο τους με ξίδι. Λειτουργεί ιδιαίτερα καλά για εκείνους που υποφέρουν από κράμπες στα πόδια. Απλά ανακατέψτε 2 κουταλιές της σούπας μηλόξυδο σε ένα ψηλό ποτήρι νερό και πιείτε το γρήγορα. Αυτό μπορεί να βοηθήσει στις κράμπες και να σας βοηθήσει να αφήσετε πίσω σας τον πόνο.
13. Κάνει για την δίαιτα. Το ξίδι είναι λιποδιαλυτικό και βοηθάει στην καύση του λίπους στο σώμα. Χρησιμοποιήστε το στα γεύματά σας αν θέλετε να αδυνατίσετε. Σε μια μελέτη που δημοσιεύτηκε το 2010 στην επιθεώρηση Annals of Nutrition and Metabolism, αναφέρθηκε ότι 2 κουταλάκια του γλυκού ξίδι κατά τη διάρκεια των γευμάτων μειώνουν τη γλυκαιμική ανταπόκριση της προσλαμβανόμενης τροφής κατά περίπου 20% σε σύγκριση με ένα εικονικό φάρμακο. Το ξίδι βοηθά, επίσης, στη δημιουργία αίσθησης κορεσμού και συνεπώς μειωμένης κατανάλωσης τροφής.
14. Βοηθά στον διαβήτη. Η ικανότητα του ξιδιού να μετριάζει τα επίπεδα ινσουλίνης και γλυκόζης φαίνεται πως το κάνουν ιδιαίτερα ωφέλιμο για τους διαβητικούς. Σε μια σουηδική μελέτη που δημοσιεύτηκε το 2005 στο περιοδικό European Journal of Clinical Nutrition, όταν οι συμμετέχοντες έτρωγαν ένα απλό γεύμα υδατανθράκων με βάση το λευκό ψωμί, αλλά συμπλήρωναν με ξίδι, βίωναν σε μικρότερο βαθμό μια απότομη αύξηση γλυκόζης στο αίμα. Η κατανάλωση του ξιδιού στα γεύματα έχει χρησιμοποιηθεί ως θεραπεία στο σπίτι πριν την έλευση της φαρμακευτικής θεραπείας του διαβήτη.
Σύγχρονες μελέτες δείχνουν όχι το ξίδι μπορεί να μειώσει σημαντικά τα επίπεδα γλυκόζης μετά το φαγητό και να βελτιώσει την αντίσταση στην ινσουλίνη σε διαβητικούς τύπου 2. Η θετική επίδραση του ξιδιού φαίνεται όταν καταναλώνεται με ένα γεύμα υψηλού γλυκαιμικού δείκτη (π.χ. πουρές πατάτας και γάλα χαμηλών λιπαρών) και όχι χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη (π.χ. ολικής άλεσης ψωμί, μαρούλι, τυρί χαμηλών λιπαρών). Φαίνεται πως το οξικό οξύ που περιέχει το ξίδι επιβραδύνει τη γαστρική κένωση (άδειασμα του στομαχιού) και επομένως καθυστερεί την απορρόφηση των σακχάρων ενώ παράλληλα βελτιώνει τον κορεσμό σε υγιή άτομα (την αίσθηση της ικανοποίησης της πείνας). Μετά την προσθήκη 1-2 κουταλιών σούπας ξίδι σε ένα γεύμα που περιέχει υψηλού γλυκαιμικού δείκτη σάκχαρα (π.χ. λευτό ψωμί, ρύζι, μακαρόνια) μειώνονται τα επίπεδα γλυκόζης κατά 25-25% και υπερδιπλασιάζεται ο κορεσμός. Βλέπουμε πως οι δράσεις της προσθήκης του ξιδιού σε ένα γεύμα είναι σημαντικές τόσο λόγω βελτίωσης του οξειδωτικού στρες μέσω της μείωσης της γλυκόζης που απορροφάται όσο και λόγω αύξησης του κορεσμού που μπορεί να οδηγήσει σε μικρότερη κατανάλωση φαγητού για τις επόμενες 2-4 ώρες και κατά συνέπεια καλύτερη διαχείριση του σωματικού βάρους. Επιπλέον, το οξικό οξύ φαίνεται να καταστέλλει τη δράση της δισακχαρίτης, η οποία είναι ένα ειδικό ένζυμο, το οποίο βοηθάει στην καλύτερη απορρόφηση των σακχάρων στο αίμα. Έτσι, μειώνοντας τη λειτουργικότητα του ενζύμου, μειώνεται και η περιττή απορρόφηση γλυκόζης.
Η θετική επίδραση του ξιδιού έχει φανεί και σε διαβητικούς ασθενείς τύπου 1. Με την κατανάλωση 2 κουταλιών της σούπας ξίδι με ανάμεικτο γεύμα παρατηρήθηκε σημαντική μείωση στη γλυκόζη του αίματος μετά τα 30 λεπτά από την κατανάλωση της τροφής. Οι πιθανοί μηχανισμοί δράσεις του ξιδιού που προτάθηκαν παραπάνω ισχύουν και για την περίπτωση του διαβήτη τύπου 1.
14. Περιορίζει την δίψα. Για να μειωθεί η δίψα μπορείς να πιεις ένα ποτήρι νερό στο οποίο έχεις ρίξει μερικές σταγόνες μηλόξιδο.
15. Χρησιμοποίησε μηλόξιδο με μέλι ως τονωτικό γενικής χρήσης που θα σε βοηθήσει να αντιμετωπίσεις παχυσαρκία, αλλεργική ρινίτιδα, άσθμα, εξανθήματα, τροφική δηλητηρίαση, καούρα, πόνο στο λαιμό, κακή όραση, πιτυρίδα, εύθραυστα νύχια και κακή αναπνοή.
16. Κάνει τα δόντια πιο άσπρα. Τα κίτρινα δόντια δεν έχουν καθόλου καλή εμφάνιση γι’ αυτό θα πρέπει να προσθέσετε ξίδι στη ρουτίνα της στοματικής σας υγιεινής. Πριν βουρτσίσετε τα δόντια σας, απλά κάντε γαργάρες με μια μικρή ποσότητα ξιδιού. Μετά τις γαργάρες φτύστε το ξίδι και βουρτσίστε τα δόντια σας όπως συνήθως.
17. Αντιμετωπίστε τις ψείρες με φυσικό τρόπο. Τα παλιά χρόνια χρησιμοποιούσαν το ξίδι στα παιδιά στο ξέβγαλμα των μαλλιών μετά το λούσιμο για να αποφύγουν τις ψείρες.
18. Αφαιρέστε λεκέδες στα χέρια από μούρα, παντζάρια και κεράσια πλένοντας τα χέρια με ξίδι. Είναι πιο υγιεινό από χημικά καθαριστικά.
Αυτές είναι μόνο κάποιες από τις σημαντικές θεραπευτικές ιδιότητες του ξιδιού, που υπάρχει σε όλες τις κουζίνες. Να θυμόσαστε λοιπόν πως ταυτόχρονα είναι και ένα φάρμακο.
Ασπιρίνη: Πρόκειται για το γνωστό φάρμακο, το οποίο ανακουφίζει από τον πονοκέφαλο και τον πυρετό.
Πολλοί άνθρωποι το χρησιμοποιούν για το συγκεκριμένο σκοπό. Όμως, το συγκεκριμένο φάρμακο διαθέτει και άγνωστες χρήσεις. Παρακάτω ακολουθεί η σχετική λίστα.
Αναλυτικότερα:
Ασπιρίνη: Ακολουθούν δέκα άγνωστες χρήσεις της
– Καταπολεμά τα σπυράκια της ακμής. Σπάστε δύο-τρία δισκία και αναμείξτε με μικρή ποσότητα νερού. Απλώστε το μείγμα στα σπυράκια, αφήστε 2-3 λεπτά και ξεπλύντε. Τα σπυράκια θα ξεραθούν και θα εξαφανιστούν γρηγορότερα.
– Μειώνει τη φαγούρα και τον ερεθισμό από τα τσιμπήματα εντόμων. Χρησιμοποιήστε το παραπάνω μείγμα πάνω στο τσίμπημα κουνουπιού ή μέλισσας και η φαγούρα, η κοκκινίλα και ο ερεθισμός θα μειωθούν σημαντικά.
– Ασπιρίνη – Αφαιρεί τους κίτρινους λεκέδες του τσιγάρου από τα χέρια. Σπάστε 2-3 χαπάκια και αναμείξτε με λεμόνι. Απλώστε στους αντιαισθητικούς λεκέδες που υπάρχουν στις άκρες των δαχτύλων, επαναλάβετε σε τακτά χρονικά διαστήματα και τάχιστα θα εξαφανσιτούν.
– Είναι το καλύτερο λίπασμα για το χώμα. Διαλύστε 1 δισκίο ασπιρίνης σε 1,5 λίτρο νερού και βρέχετε ανά τακτά διαστήματα το χώμα σε κήπο ή γλάστρες. Προσοχή: Μην χρησιμοποιήσετε παραπάνω ασπιρίνες γιατί θα βλάψετε τα φυτά σας.
– Απομακρυνει την πιτυρίδα. Φαγούρα στο τριχωτό της κεφαλής και οι γνώριμες νιφάδες της πιτυρίδας είναι ενοχλητικά συμπτώματα και αντιαισθητικά επίσης. Σπάστε δύο δισκία ασπιρίνης και ανακατέψτε με λίγο σαμπουάν. Απλώστε το μείγμα στα μαλλιά σας και αφήστε το για περίπου δύο λεπτά. Ξεπλύνετε καλά και λουστείτε με το σαμπουάν μόνο άλλη μία φορά. Η πιτυρίδα σιγά σιγά θα εξαφανιστεί.
Οι υπόλοιπες άγνωστες χρήσεις της ασπιρίνης:
– Λειτουργεί ως άριστο απολεπιστικό του δέρματος. Το σαλικυλικό οξύ που εμπεριέχεται στις ασπιρίνες χρησιμοποιείται συχνά σε απολεπιστικά και καθαριστικά προσώπου. Δημιουργήστε ένα μείγμα νερού και ασπιρίνης και τρίψτε πρόσωπο ή σώμα 1 φορά την εβδομάδα, όπως θα κάνατε και με ένα συμβατικό απολεπιστικό.
– Αφαιρεί τους κάλους. Σπάστε έξι δισκία ασπιρίνης και αναμείξτε με μισό κουταλάκι του γλυκού νερό και το χυμό 1 λεμονιού. Εφαρμόστε το μείγμα γενναιόδωρα πάνω στον κάλο και καλύψτε με ένα ζεστό πανί. Αφαιρέστε μετά από δεκαπέντε λεπτά το πανί και τρίψτε τον κάλο, που θα έχει μαλακώσει, με μια ελαφρόπετρα.
– Ζωντανεύει τα λουλούδια στο βάζο. Ρίξτε μια ασπιρίνη στο νερό του βάζου με τα λουλούδια και αυτά θα διατηρηθούν για περισσότερες μέρες φρέσκα.
– Αφαιρεί τους λεκέδες από ύφασμα. Διαλύστε δυο ασπιρίνες σε λίγο νερό και απλώστε το μείγμα πάνω στο λεκέ. Αφήστε για λίγη ώρα και στη συνέχεια πλύντε το ρούχο κανονικά.
– Προλαμβάνει τις μυκητιάσεις στα πέλματα. Σπάστε τρία δισκία και αναμείξτε με λίγο ταλκ. Ρίξτε τη σκόνη αυτή στα πόδια σας, φροντίζοντας να πάει ανάμεσα από τα δάχτυλα. Επαναλάβετε 1 φορά την εβδομάδα.
«Μα τότε δάνεισέ μου τρεις δραχμές
ν’ αγοράσω γουρουνόπουλο
να μυηθώ στα Ελευσίνια, πριν πεθάνω».
(ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ «Ειρήνη»)
Τρεις δραχμές όμως ήταν ένα αρκετά υπολογίσιμο ποσό, για τους αρχαίους, αφού ο μισθός δύο δικαστών, ο ημερήσιος, ήταν μόλις μία δραχμή, πέντε ή και ένας οβολός, για τον καθένα:
Φτάνει να επιμείνει και θα γίνει ηλιαστής (δικαστής)
στην Αρκαδία, με πέντε οβολούς μισθό.
(Αριστοφάνης, «Ιππής»)
Και με τον πρώτο οβολό που πήρα δικαστικό μισθό,
σου αγόρασα ένα μικρό μικρό αμαξάκι, για να παίζεις.
(Αριστοφάνης, «Νεφέλαι»)
Το πιο μικρό ασημένιο νόμισμα ήταν ο οβολός. Έξι οβολοί κάναν μια δραχμή και εκατό δραχμές μια μνα. Το πιο μικρό νόμισμα της Αττικής ήταν το…
λεπτόν και, στη συνέχεια, ο χαλκούς, το δίχαλκον, το ημιωβόλιον, ο οβολός (112 λεπτά), το διώβολον, το τριώβολον, το τετρώβολον, η δραχμή, το δίδραχμον, το τετράδραχμον, η μνα και το τάλαντο.
Το τάλαντο, 60 μνες ή 6.000 δραχμές, δεν ήταν μόνο νόμισμα, αλλά μονάδα μέτρησης και υπολογισμού. Ο Αλκιβιάδης κληρονόμησε μια κολοσσιαία, για την εποχή του, περιουσία, από 400 τάλαντα (ίση μ’ ένα ετήσιο συμμαχικό φόρο), μια περιουσία που δικαιολογούσε τη σπάταλη ζωή του.
Στη εποχή του Σόλωνα ένα τάλαντο στοίχιζε, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Hultch («Griechishe und Romiche Metrologie»), γύρω στα 5.894 παλιά γαλλικά φράγκα.
Η αξία του τάλαντου έπεσε στα 5.812 γαλ. φράγκα, κατά την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, και, στη συνέχεια, κατρακύλησε στα 5.662.
Ο Γάλλος Πολ Γκιρό υπολόγισε ως εξής την αξία των αρχαίων ελληνικών νομισμάτων, σε σύγκριση με το παλιό γαλλικό φράγκο.
Ένας οβολός ===> 0,6 παλιά γαλ. φράγκα.
Μία δραχμή ===> 0,98 παλιά γαλ. φράγκα
Μια μνά ===> 98,20 παλιά γαλ. φράγκα
Ένα τάλαντο ===> 5.894 παλιά γαλ. φράγκα
(«La vie privee et la vie publique des Girecs», Παρίσι 1909).
Φυσικά ο καθορισμός μιας σχέσης με τη σύγχρονη αξία του νομίσματος είναι κάτι σχεδόν αδύνατο. Η αναφορά στην αξία του μετάλλου είναι απατηλή. Ο χρυσός λ.χ. είχε, στην αρχαιότητα, αγοραστική αξία πολύ ανώτερη από τη σύγχρονη, ενώ πολύ ακριβότερο, σε σύγκριση με τη σημερινή αξία, ήταν το ασήμι.
Πάντως η αττική δραχμή ζύγιζε 4,36 γραμμάρια, ήταν εξαιρετικής ποιότητας και η περιεκτικότητα της σε ασήμι έφτανε μέχρι 983%ο Μια μνά, κατά υπολογισμούς, είχε αγοραστική αξία ίση με 5.000 δραχμές του 1983.
Ο Γκιρό συνέταξε και ειδικούς πίνακες, με το κοστολόγιο των τροφίμων, κατά την αρχαιότητα, πάντα σε σύγκριση με το νόμισμα της χώρας του.
Σιτάρι
Τέλος του 6ου π.Χ. αιώνα, ===> 1 φραγ. 86 το εκατόλιτρο.
Τέλος του 5ου π.Χ. αιώνα, ===> 7 φραγ. 31 το εκατόλιτρο.
Γύρω στα 393 π.Χ., αιώνα, ===> 5 φραγ. 48 το εκατόλιτρο.
Μέσα του 4ου π.Χ. αιώνα, ===> 7 φραγ. 30 το εκατόλιτρο.
Εποχή του Δημοσθένη (320π.Χ.), 9 φραγ. 30 το εκατόλιτρο.
Αρχές του 3ου π.Χ. αιώνα, ===> 11 φράγκα 50 το εκατόλιτρο.
Κρασί
Χιώτικο (5ος αιώνας) ===> 250 φράγκα τα 100 λίτρα
Αττικό (4ος αιώνας) ===> 10 φράγκα τα 100 λίτρα
Θράκης ===> 5 φράγκα τα 100 λίτρα
Άλλα καλά κρασιά ===> 48~70 φράγκα τα 100 λίτρα
Άλλα κρασιά ===> 19~50 φράγκα τα 100 λίτρα
Χοιρινό κρέας
Γύρω στο 413 π.Χ. ένα μικρό γουρουνόπουλο στοίχιζε τρεις δραχμές.
Βοδινό κρέας
6ος αιώνας ===> 5 δρχ. (4,90 παλιά γαλ. φράγκα).
410 π.Χ. ===> 51δρχ. (50 φράγκα).
374 π.Χ. ===> 77 δρχ. και δύο οβολούς (76 φράγκα).
Όπως διαπιστώνει κανείς, ο τιμάριθμος κάλπαζε και στην αρχαιότητα.
Το 368 π.Χ. ο Αλέξανδρος ο Φεραίος [Αλέξανδρος ο Φεραίος: Τύραννος (ταγός) των Φερών (Μαγνησίας) που επιχείρησε, το 369 π.Χ., να δεσπόσει ολόκληρης της Θεσσαλίας], πούλησε στους Αθηναίους βοδινό κρέας προς 13, περίπου, χρυσά λεπτά και θεωρήθηκε ευεργέτης. Και δεν είχαν άδικο οι Αθηναίοι αφού, από την εποχή του Σόλωνα μέχρι του Μεγάλου Αλεξάνδρου ο τιμάριθμος είχε εξαπλασιαστεί όχι μόνο στην Αττική αλλά και σ’ ολόκληρο τον ελληνικό χώρο.
Από το 480 μέχρι το 404 π.Χ. η αύξηση των τιμών στα τρόφιμα ξεπέρασε το 200% ενώ από το 404 μέχρι το 330 ανέβηκε άλλα 200%.
Έτσι δεν πρέπει να μας ξαφνιάζει το «αττικηρώς ζην», αφού ο λαός δεν είχε τη δυνατότητα να ζήσει άνετα.
Συνεχίζουμε με τις εκτιμήσεις του Γκιρό:
Λάδι
Λαμψάκου ===> 89,50 φρ. το εκατόλιτρο.
Αθήνας (4ου π.Χ. αιώνα) ===> 19,50 φρ. το εκατόλιτρο.
Δήλου (282 π.Χ.) ===> 69,70 φρ. το εκατόλιτρο.
(Σήμερα στη Δήλο δεν υπάρχει ελιά ούτε για δείγμα).
Στην εποχή του Σωκράτη ===> 3,65 φρ. το εκατόλιτρο.
Πουλερικά – Κυνήγι
Ένα πιάτο τσίχλες: μία δραχμή.
Μια πέρδικα: ένας οβολός.
Μία κουρούνα: τρεις οβολοί.
Επτά σπίνοι: ένας οβολός.
Ψάρια
Χέλι Κωπαΐδας: τρεις δραχμές το ένα, στα τέλη του 5ου π.Χ. αιώνα.
Χταπόδι: Τέσσερις οβολοί (0,64 φράγκα).
Κέφαλος: Οκτώ οβολοί (1 φράγκο 28).
Μουγκρί: 10 οβολοί το ένα (1 φράγκο 60).
Οι τιμές για τα ψάρια ήταν πολύ υψηλότερες, αν κατάφερναν οι ψαράδες να τα διατηρήσουν φρέσκα. Όμως οι επόπτες της αγοράς ήταν αυστηρότατοι κι απαγόρευαν ακόμη και το κατάβρεγμα με νερό!
Αλλά μια ιδέα για το κοστολόγιο των τροφίμων παίρνουμε και από στίχους διάφορων ποιητών:
Επτά ακόμη οβολούς έδωκα για τα μύδια,
έδωκα ένα οβολό να πάρω αχινούς,
δέκα οβολούς για κείνο το μουγκρί,
τρεις οβολούς για κείνη τη λακέρδα,
δυο οβολούς για το ράπανο,
μια δραχμή για το ψητό το ψάρι.
(Αθήναιος, Γ 86)
Και ο Αριστοφάνης («Όρνιθες»):
Να πίνει απ’ το κρασί που μόνο ένα οβολό
το πουλάνε την κοτύλη**
γιατί περνάει τους σπίνους από το σπάγκο
και τους πουλάει εφτά στον οβολό.
Την ακρίβεια της εποχής μας κάνει γνωστή και ο Μένανδρος, στους «Επιτρέποντες».
Σωστά τα λογαριάζει, δυο οβολούς την ημέρα
αρκετά, στ’ αλήθεια, για ένα πεινασμένο
να φάει λίγο κουρκούτι.
Ο Θεόφιλος (ποιητής της μέσης αττικής κωμωδίας), σίγουρα μιλάει για μαυραγορίτες:
Τρεις μνας για βραστό κρέας.
Ενώ ο Νικόστρατος είναι ευχαριστημένος από την αγορά:
Αλλ’ από ταριχοπώλην, πολύ καλόν και έντιμον.
αγόρασα με δυο οβολούς, ω γη και ω θεά,
ψάρι παστό, και καθαρό,
τόσο πολύ μεγάλο, που θα ‘λεγες
πως άξιζε μια ολάκερη δραχμή.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
** Κοτύλη: μονάδα μέτρησης τόσο των υγρών όσο και των ξηρών. Η μικρότερη μονάδα, για τους αρχαίους Αθηναίους, ήταν το κοχλιάριον κι ακολουθούσαν: ο κύαθος, το οξύβαφον, η κοτύλη ή ημίνα,ο ξέστης, ο χοίνιξ, το ημίεκτον, ο έκτος και ο μέδιμνος.
Πηγή: X. Mότσιας ~ Τι έτρωγαν οι Αρχαίοι Έλληνες